Pierścionek z brylantami i szafirem
Biżuteria zawsze była, jest i będzie przedmiotem pożądania. Utożsamiana z bogactwem jest traktowana jako lokata kapitału. Bywa też dowodem miłości, przedmiotem zazdrości a nawet tragedii. Jej wartość subiektywna często niewiele ma wspólnego z jej wartością rynkową. Wiążą się z tym rozczarowania, a niekiedy poczucie straty. Skąd te nieporozumienia?
Złota lokata
Precjoza z metali szlachetnych bywają kupowane nie tylko dla ich piękna, ale także jako lokata kapitału. Do początku lat 90. złota biżuteria oraz biżuteria z kamieniami szlachetnymi i obce waluty stanowiły najlepszą lokatę kapitału – opłacało się je kupować i sprzedawać, i to zawsze z dużym zyskiem. Wynikało to z faktu, że w sklepach było stosunkowo niewiele naprawdę dobrej biżuterii z kamieniami szlachetnymi. Ponadto istniała kilkakrotna różnica pomiędzy wysokością kursu złota i kamieni szlachetnych w obrocie oficjalnym i czarnorynkowym.
Od 1989 roku, a więc od momentu nastania gospodarki wolnorynkowej, rozpoczęto zmiany systemowe i powoli różnice między kursem oficjalnym a czarnorynkowym zaczęły się zacierać, by w końcu niemal zaniknąć. Po paru latach rynek się ustabilizował i całkowicie przestały istnieć ceny czarnorynkowe. Lokata w zlocie przestała być tak bardzo zyskowna.
Kolczyki z szafirami
W artykule „Kraina kamieni półszlachetnych – koral” posłużyłam się potocznie stosowanym w branży jubilerskiej terminem „kamienie półszlachetne”. Okazuje się, że termin ten jest nieadekwatny, o czym w rozmowie zgodził się nas przekonać Krzysztof Jacobson, Wiceprezes Stowarzyszenia Rzeczoznawców Jubilerskich.
Kwestia nazewnictwa i świadomość znaczenia stosowanych terminów w branży jubilerskiej od lat jest kwestią dość sporną. Zwrócił pan uwagę na zastosowany przeze mnie potocznie używany zwrot „kamienie półszlachetne”. Proszę o wyjaśnienie, gdzie tkwi błąd?
Gabriela Gierłowska (amber.com.pl)
Bursztyn
Bursztyn bałtycki (sukcynit) to kopalna żywica, która powstała w warunkach naturalnych przed 45 milionami lat. Mimo wielu procesów, jakim żywica podlegała zmieniając się w bursztyn, nadal pozostaje w stadium fosylizacji, tzn. procesów utleniania oraz polimeryzacji. Jako że proces ten trwa nadal, bursztyn stale się zmienia, można zatem przyjąć, że jest to “żyjący” kamień, a przy tym przyjazny człowiekowi. Nasi przodkowie interesowali się nim i wykorzystywali do swoich potrzeb już w XIII tysiącleciu p.n.e. Z tego okresu pochodzą, uznawane obecnie za najstarsze, proste rysunki drapieżników i dzikich koni wykonane z bursztynu, a odnalezione w Meindorf na terenie Niemiec oraz w Polsce w Siedlnicy.
Przedstawiamy przykład tworzenia naszyjnika ze szmaragdów wykonanego w naszej pracowni. Mamy nadzieję, że ta prezentacja przybliży państwu proces powstawania biżuterii na zamówienie.