Jednym z eksponatów Muzeum Złota Jinguashi w Rui Fang na Taiwanie jest największa sztaba złota o wadze 220kg. Jej wartość wg dzisiejszego kursu wynosi ponad 7,8 miliona dolarów amerykańskich.

Od początku swojej udokumentowanej historii, złoto pozostaje bardzo cennym metalem. Wzrost jego wartości tylko w ostatnim roku przekroczył 135%. Wpływ na tę sytuację ma między innymi wydobycie złota, które od 2001 roku spadło o 8%. W całej historii złota, całkowite dotychczasowe wydobycie to tylko 161 000 ton. Ponad połowa tego wydobycia nastąpiła na przestrzeni ostatnich 50 lat. Złoto rokrocznie zyskuje na wartości dzięki czemu coraz chętniej traktowane jest jako długoterminowa lokata.

Rodowana obrączka

Rodowanie jest to to proces pokrywania złota lub srebra cienką warstwą rodu – pierwiastka przypominającego platynę. Na pierwszy rzut oka, szczególnie dla laika – wyrób rodowany jest od platyny czy białego złota nie do odróżnienia. Dlatego rodowanie oraz wyroby rodowane cieszą się obecnie bardzo dużą popularnością.

Co ciekawe – czysty rod jest bardzo drogi, dużo droższy od platyny czy złota, a kąpiele rodowe to niezwykle trudny i kosztowny proces.

Przykładowo, gdyby chcieć wykonać pierścionek w całości z rodu, jego koszt około 10x przekroczyłby koszt wykonania takiego samego pierścionka z 24-karatowego złota.

Dla kupujących wyroby rodowane ważne jest aby zwrócić uwagę na to jakie powierzchnie pokryto rodem. Jeżeli są to gładkie wybrane powierzchnie (a nie cały przedmiot) istnieje niebezpieczeństwo wytarcia się warstwy rodu. Koniecznie wówczas będzie ponowne rodowanie.

Ze względu na wysokie koszty utrzymania, niewiele zakładów jubilerskich posiada specjalistyczny sprzęt do przeprowadzenia rodowania. W naszej pracowni jubilerskiej posiadamy własną aparaturę do rodowania. Możemy na miejscu przeprowadzać rodowanie dowolnej biżuterii.

Obrączka z białego złota z brylantami

Rodzaje złota: białe złoto

Białe złoto jest stopem złota z cynkiem, niklem a czasami srebrem. Białe złoto wymyślono w celu polepszenia trwałości złota, które samo w sobie jest metalem miękkim ale także w celu imitowania platyny. W rzeczywistości ma kolor jasnożółty, słomkowy.

Często jest poddawane rodowaniu - pokrywaniu warstwą rodu, dzięki czemu przybiera barwę podobną do srebra. Białe złoto w tej formie można najczęściej spotkać w sklepach - np. jako obrączki.

Obrączki z czerwonego złota

Rodzaje złota: czerwone złoto

Białe złoto to złoto z domieszką miedzi, która nadaje złotym wyrobom czerwonawy lub różowy kolor. Stop ten popularny był w Rosji na początku XIXw. i z tego względu nazywany był czasami Rosyjskim Złotem. Najwyższa próba czerwonego złota (22 karaty) znana pod nazwą złota koronnego (crown gold) służyła do wyrobu monet w Anglii w XVIw.

Obrączki z białego, czerwonego i żółtego złota

Łączenie różnych barw złota

W jubilerstwie bardzo efektowne jest łączenie ze sobą barw złota w biżuterii. Popularnie stosowanym połączeniem barw jest np. użycie złota żółtego i białego. Oczywiście w zależności od estetyki stosować można dowolne połączenia kolorów złota: żółte, różowe, czerwone, białe. Obrączki wykonane z połączenia złota o kilku barwach są droższe, ponieważ zrobienie takiej obrączki jest bardziej pracochłonne. Dzięki umiejętnemu zestawieniu złota w różnych barwach efekt pracy może być imponujący.

Złoto, jak prawie każdy metal jest rozciągliwe i czasami w ten sposób można powiększyć np. obrączkę czy pierścionek. Przy powiększeniu do większych rozmiarów, trzeba ją rozciąć i uzupełnić przerwę odpowiednim metalowym lutem.

Nasze usługi to także wycena biżuterii przez certyfikowanych ekspertów. Na zamówienie, każdą wycenę poświadczymy Certyfikatem naszej pracowni jubilerskiej. Każdą biżuterię ważymy, mierzymy i oceniamy ilość materiału użytego do jej produkcji. Do wyceny i oszacowania wartości kamieni użytych w biżuterii stosujemy bardzo nowoczesne urządzenia miernicze oraz praktyczną wiedzę na temat kamieni szlachetnych, popartą wieloletnim doświadczeniem.

Zastosowanie srebrnego elementu łączącego nie tylko przywraca funkcjonalność kieliszka ale też jest elementem, który w naturalny sposób podnosi jego atrakcyjność.

Pierścionek z brylantami i szafirem

Biżuteria zawsze była, jest i będzie przedmiotem pożądania. Utożsamiana z bogactwem jest traktowana jako lokata kapitału. Bywa też dowodem miłości, przedmiotem zazdrości a nawet tragedii. Jej wartość subiektywna często niewiele ma wspólnego z jej wartością rynkową. Wiążą się z tym rozczarowania, a niekiedy poczucie straty. Skąd te nieporozumienia?

Złota lokata

Precjoza z metali szlachetnych bywają kupowane nie tylko dla ich piękna, ale także jako lokata kapitału. Do początku lat 90. złota biżuteria oraz biżuteria z kamieniami szlachetnymi i obce waluty stanowiły najlepszą lokatę kapitału – opłacało się je kupować i sprzedawać, i to zawsze z dużym zyskiem. Wynikało to z faktu, że w sklepach było stosunkowo niewiele naprawdę dobrej biżuterii z kamieniami szlachetnymi. Ponadto istniała kilkakrotna różnica pomiędzy wysokością kursu złota i kamieni szlachetnych w obrocie oficjalnym i czarnorynkowym.
Od 1989 roku, a więc od momentu nastania gospodarki wolnorynkowej, rozpoczęto zmiany systemowe i powoli różnice między kursem oficjalnym a czarnorynkowym zaczęły się zacierać, by w końcu niemal zaniknąć. Po paru latach rynek się ustabilizował i całkowicie przestały istnieć ceny czarnorynkowe. Lokata w zlocie przestała być tak bardzo zyskowna.

Prawo rynku

Obecna sytuacja gospodarcza kraju zmusiła wiele osób do sprzedaży biżuterii. W świadomości pozostało jednak przekonanie, że na złocie zawsze się zarabia. Tymczasem współczesna biżuteria ze złota podlega takim samym prawom rynkowym jak inne towary. Na całym świecie, a więc także w Polsce, istnieją zasadnicze różnice pomiędzy ceną detaliczną nowej biżuterii, a ceną jej powtórnej sprzedaży w komisie we wtórnym obiegu.
W ostatnim okresie dochodzi na tym tle do wielu nieporozumień, które prowadzą do rzucania podejrzeń o nieuczciwość, zarówno w stosunku do sprzedawców, jak i rzeczoznawców. Podłożem tych podejrzeń i nieporozumień są różnice pomiędzy ceną detaliczną, jaką zapłaci klient w sklepie, a wartością, jaką podał rzeczoznawca, proszony o dokonanie wyceny. Ceny te różnią się od siebie zasadniczo i wielu klientów nie może zrozumieć dlaczego. Niektórzy właściciele biżuterii uważają, iż po jakimś czasie precjoza te powinny kosztować co najmniej tyle samo, a najlepiej jeszcze więcej niż w momencie ich kupna. Nie mogą się pogodzić z tym, że biżuteria (oczywiście nie dotyczy to biżuterii antykwarycznej), tak jak każdy inny towar, po kupnie zmienia rynkową wartość i staje się “towarem z drugiej ręki”.

Ceny detaliczne i komisowe

Ceny sprzedaży nowej biżuterii są konstruowane indywidualnie przez poszczególnych detalistów i wynikają z sumy kosztów własnych i zysku. Inaczej mówiąc – kosztów zakupu i dodanej marży. Do całości tych kosztów doliczany jest podatek VAT. Dlatego też ten sam towar w różnych miejscach i sklepach może mieć inną cenę (podobnie jak inne towary). Jest to spowodowane różnicami w wysokości stosowanych marż handlowych. Oczywiste jest, że poziom kosztów własnych jest inny w małej miejscowość, a inny w centralnym punkcie dużego miasta. Stąd wynikające różnice w cenach detalicznych sprzedawanych wyrobów. Podkreślenia wymaga także fakt, że podatek VAT w wysokości 22% doliczany jest do całości ceny wyrobu (kosztu zakupu, kosztów własnych i zysku).

Natomiast ceny powtórnej odsprzedaży, tak zwanej sprzedaży komisowej, są konstruowane w odmienny sposób. Są to ceny ustalane pomiędzy komitentem a komisantem, dla których punktem wyjścia najczęściej jest uprzednia wycena rzeczoznawcy. Wyroby proponowane do odsprzedaży w obrocie komisowym nie są nowe i dlatego też ich cena jest zawsze niższa od ceny wyrobu nowego w sprzedaży detalicznej. Około 70% ceny (z ceny sprzedaży) otrzymuje komitent, czyli właściciel sprzedawanego przedmiotu. Pozostałe 30% ceny to prowizja (marża) sklepu. Kolejnym czynnikiem wpływającym na różnice ceny jest podatek VAT. Jest on ujęty w prowizji sklepu, która jest odliczana od ceny sprzedawanego wyrobu. Średnia prowizja sklepu prowadzącego sprzedaż komisową wynosi 30% ceny sprzedaży. Jak więc łatwo policzyć, podatek VAT z 30% marży daje nam 5,41% ceny sprzedaży wyrobu, a nie 22%, jak to ma miejsce przy sprzedaży detalicznej wyrobów nowych.

W obrocie komisowym podatek VAT dotyczy tylko prowizji komisowej sklepu, która jest składnikiem ceny wyrobu, i jest od niej odejmowana. Natomiast w handlu detalicznym podatek VAT doliczany jest do całej ceny wyrobu.

Ocena rzeczoznawcy.

Sprzedaż komisowa ma miejsce wtedy, gdy klient jest zmuszony sprzedać to, co wcześniej kupił. W tym momencie zaczyna się rola rzeczoznawcy, polegająca na ustaleniu i zaproponowaniu ceny sprzedaży na dany przedmiot. W każdym przypadku rzeczoznawca świadczący usługi dla ludności ma do czynienia z przedmiotem używanym i nigdy nie szacuje wyrobu w cenach detalicznych. Nie posiada on do tego wystarczających danych, o których była mowa wcześniej. Nie zna przecież poziomu kosztów własnych sklepu i poziomu zysku, jaki zakłada sobie sprzedawca detaliczny.

Ustalenie ceny wyrobów proponowanych do sprzedaży w obrocie komisowym jest bardzo trudne i wymaga dużej wiedzy, bardzo wysokich kwalifikacji zawodowych oraz dobrej znajomości rynku i cen. Rzeczoznawcy, na ile jest to możliwe, muszą w miarę dokładnie ustalić wszystkie parametry wyrobu, które wpływają na jego wartość. Należy zidentyfikować kamienie oprawione w biżuterii, ustalić ich masę, barwę, czystość, rodzaj szlifu, z jaką dokładnością zostały oszlifowane i jakie mają proporcje. Muszą także określić z jakiego metalu lub z jakich metali wyrób został wykonany, jaką ma masę i w jakim stanie zachowały się kamienie i cały wyrób. Jest to o tyle trudne i skomplikowane, że ocenę jakości kamieni należy dokonać w oprawie, która może ukrywać negatywne cechy kamienia wpływające na ich wartość. Z tego też powodu cechy jakościowe (masa, czystość, barwa i proporcje) kamieni przy ocenie powinny być zawsze podawane w przybliżeniu, w tzw. widełkach, czyli w zakresach jakościowych. Nie można bowiem precyzyjnie ustalić cech jakościowych, gdyż bez wyjęcia ich z oprawy nie można precyzyjnie tego ustalić. Kamienie jubilerskie wysokiej jakości powinny być wyjęte z oprawy i ocenione luzem, ale nie zawsze jest to możliwe. Nie zawsze też klienci (właściciele biżuterii) wyrażają na to zgodę. Wszystkie te czynności wymagają, jak już wspomniałem, bardzo dużej wiedzy i doświadczenia.

Źródło: Zegarki & Biżuteria 7-8 2003 (76)

Autorzy: Stanisław Krzysztof Jacobson, Tomasz Kłoczewiak, Stowarzyszenie Rzeczoznawców Jubilerskich